“Wat je zaait, zul je oogsten.” Er zijn weinig mensen die deze uitdrukking niet kennen en nog minder mensen zullen eraan twijfelen dat deze te maken heeft met onze karma. Wij hebben invloed op onze karma omdat wij voor bepaalde handelingen kiezen en elk van die handelingen heeft op haar beurt weer een gevolg. Allemaal maken we bijvoorbeeld ruzie en doen een ander pijn. Pas later hebben we spijt en dan begint de pijn bij onszelf.

Onze houding vormt de basis voor onze handelingen en er is heel veel dat wij weten, maar vergeten. Wanneer we in de Mandir zitten en naar de katha’s luisteren, horen we dat we goed moeten zijn voor onze medemens. Maar is dat echt een nieuwe les? Het is op dat moment dat wij ons dit opnieuw herinneren en ons realiseren dat volgens dit principe niet altijd even goed is geleefd. We voelen ons geïnspireerd door de boodschap om het beter te doen en planten in onszelf een zaadje.

Toch komt er een dag, vaak niet al te lange tijd later, waarop we weer in hetzelfde oude patroon vervallen. Wat we hebben gedaan, is gezaaid en het daarbij gelaten. Het onderhoud hebben wij totaal overgeslagen! Zoals een zaadje water nodig heeft om uit kunnen te groeien tot een plant, heeft ook het zaadje in ons onderhoud nodig om uit te kunnen groeien tot een goede eigenschap.

Het is een kleine moeite om vlak voordat we onze dag eindigen terug te blikken op wat er goed en fout is gegaan en daarbij ook ons af te vragen waarom dat zo is gegaan, opdat we het in de toekomst beter kunnen doen.

Het is haast onmogelijk om alles in één keer goed te doen, maar door dagelijks te werken aan het onderhoud zal het stap voor stap zeker beter gaan.