hd_images_valmiki_ji_4398932573Een mens heeft altijd de mogelijkheid om zijn leven te veranderen en te verbeteren. Zo was ook het leven van Maharishi Valmiki. Hij begon zijn leven als rover en moordenaar maar op een bepaalde moment veranderde hij zijn destructieve levensstijl en leefde volgens de regels van het goede, de Dharm.
Maharishi Valmiki leefde in de Treta Yuga. Hoewel wij hem kennen als Maharishi, was hij dat niet altijd. Hij heette Ratnakara. Hij beroofde en doodde mensen om zichzelf, zijn familie en zijn bende van rovers te onderhouden. Op een dag kwam hij Narad Muni tegen in het bos. Met zijn bende omringde hij Narad en nam hem gevangen. Hij eiste van Narad om al zijn bezittingen af te staan of gedood te worden.
Narad muni stelde hem de eerste vraag: waarvoor ben je zo bang, dat je schuilt in het bos en een bende nodig hebt om met geweld te komen aan jouw kost? Ratnakar antwoordde dat hij voor niets bang is. Daarop antwoorde Narad dat ware moed niet de sluier van duisternis nodig heeft om te bestaan. Ook heeft een moedige man geen bende nodig om een simpele asceet te beroven en te vermoorden. Hierop zei Ratnakar niets.

Narad stelde de volgende vraag: Waarom moet je keer op keer zondes begaan moet komen aan jouw kost? Ratnakar antwoordde dat hoewel het zondes mogen zijn, hij het recht heeft om ze te begaan. Hij zat namelijk in het leger van de koning. Toen andere soldaten probeerden om een een vrouw te molesteren, viel hij ze aan en vermoordde hij een van ze. In ruil daarvoor werd hij verbannen naar de bossen buiten van de geciviliseerde wereld. Zijn wraak op de mensen was om hun te beroven. Is het nou echt verkeerd om de maatschappij te straffen die jou heeft verstoten? Narad vroeg toen, wat je aan het doen bent is mensen pijn doen die jou niet kennen, nog jou ooit wat hebben aangedaan. Alles wat je doet doe je met mensen, niet met de maatschappij. Je doet de mensen pijn, niet de koning en ook niet de soldaten.

Hierop gaf Ratnakar antwoord, het mag misschien verkeerd zijn, maar ik bega deze zondes om mijn gezin te onderhouden. Dat is een nobele plicht van een man. Narad vroeg vroeg daarop, gaat jouw gezin ook de karma van deze zondes mee met je dragen? Of delen zij alleen maar de voordelen?

Hierop kon Ratnakar niet direct antwoord geven. Het feit dat hij niet met vastberadenheid kon antwoorden irriteerde hem zo dat hij Narad liet vastbinden zodat hij de vraag aan zijn gezin kon stellen.

Toen hij bij zijn vrouw, kinderen en ouders kwam vroeg hij hen of zij begrepen dat hij zondes begaat om hen te verzorgen. Zij wisten wat hij deed en waren ook bewust van dat hij en zijn bende erg negatief bezig zijn. Hij vroeg ze daarna of zij niet alleen de voordelen maar ook in de negatieve karma deel wilden nemen in het hiernamaals. Hierop gaven allen antwoord dat het zijn taak was om te zorgen voor hen. En dat hij zelf verantwoordelijk was voor de negatieve karma. Het waren niet zij die de mensen beroofden en vermoordden.

Met deze realisatie veranderde het denken van Ratnakar. Hij liep onmiddellijk teug naar Narad en greep zijn voeten en smeekte hem om vergiffenis. Narad had gelijk en zijn ogen waren geopend. Ratnakar wilde zijn leven veranderen. Narad leerde hem om re mediteren met de Mantra “Ram”. Met meditatie en zelfrealisatie werd Ratnakar uiteindelijk de verlichte Maharishi Valmiki, die de Valmiki Ramayan schreef.

Valmiki bewees dat het nooit te laat is om jouw leven te veranderen en dat het altijd mogelijk is om een beter mens te worden die niet alleen anderen kan begeleiden maar met de kracht van zelfrealisatie en devotie voor God miljoenen mensen kan inspireren om een beter leven te hebben.