Hoe vaak hoor je dat je één ding tegelijk moet doen? Eerst dit, dan dat? Sta je er wel eens bij stil hoe moeilijk het is om één ding tegelijk te doen?

Zelf ervaar ik hoe lastig dat is, want als ik bezig ben met het één ben ik toch vaak bezig met iets anders. Als ik bijvoorbeeld lees, dan zie ik de letters en sla ik ook de bladzijden om, maar in mijn hoofd gaat iets heel anders om. Kijk ik naar de televisie dan speelt zich in mijn hoofd ook wel eens een andere film af en ook als ik bid dan denk ik aan zaken die ik die dag nog moet doen of niet heb kunnen doen.

Ik heb me wel eens afgevraagd waarom het zo moeilijk is om éen ding tegelijk te doen. Vaak kwam ik uit op: “Ik weet het niet… ik kan er niks aan doen, het gaat gewoon vanzelf.” Maar is dat wel echt zo? Gebeurt het met mij of laat ik het gebeuren? Ik merkte namelijk dat ik het toe liet, ik liet mijzelf meeslepen met mijn gedachten. Sterker nog, soms deed ik er zelfs een schepje bovenop en ging in mijn hoofd gewoon verder.

In hoofdstuk 2 vers 60 van de Bhagavad Gita spreekt Shri Krishna Bhagvaan tot Arjun, die in dit vers wordt aangesproken als Kaunteya (zoon van Kunti):

“Waarlijk de zintuigen zijn zo krachtig kwellend; O Kaunteya, dat zij met geweld de geest van zelfs een zeer wijs persoon kunnen wegvoeren, die ijverig strijdt om ze te beheersen.”

Dit vers gaat in op de vraag waarom het zo moeilijk is één ding tegelijk te doen: Het gaat allemaal inderdaad (deels) vanzelf, want de geest wordt zo meegenomen. Zelfs bij hele wijze personen. Waarom vind ik dit toch dan zo erg? Stel je hebt tentamen, dan is het een probleem als je de stof niet in je opneemt. Stel je bent aan het koken en snijd je in je vingers. Stel je rijdt auto en veroorzaakt zo een ongeluk. Wat ik ook vervelend vind, is dat het een vorm van tijdverspilling is. Je bent half bezig met iets, dus het resultaat is ook niet zo goed als het zou kunnen zijn.

Wat kan ik hier nu tegen doen? Als eerste, kan ik ophouden er een schepje bovenop te doen zodat ik afdwaal tot een bepaald punt en niet verder. Nog beter zou zijn om elke keer dat ik afdwaal mijzelf weer tot orde te roepen. Dit is niet makkelijk, wie dat heeft geprobeerd weet dat. Bovendien kom je er pas achter dat je bent afgedwaald, nadat je bent afgedwaald. Soms pas nadat je er een rommeltje van hebt gemaakt. Dat is dan zeker een moment om weer wakker te worden. Wat ik wel kan zeggen is dat naarmate je het vaker doet, het steeds makkelijker zal gaan.

Een andere oplossing heb ik niet kunnen bedenken en verderop in de Gita lezen we (hoofdstuk 6 vers 26):

“Waarnaar dan ook de rusteloze en onvaste geest afdwaalt, men moet het terugtrekken vandaar, opdat de geest opnieuw beheerst kan worden door het Zelf alleen.”

Het enige wat ik hierover kan zeggen, is dat je deze oplossing gewoon moet uitproberen. Dat doe ik ook en alhoewel ik deze nog geen meester ben gaat het steeds beter. Eén ding tegelijk doen is nog steeds moeilijk, maar gelukkig lukt het wel steeds vaker.