Sree Giridhar aage nachungi
nach nach piva rasik rizhavu,
premi jan ko jachungi!
prem, preeti ke bandh ghungharu,
surath ki kachani kachungi.
Lok laj kul ki marjada,
ya me ek na rakhungi!
Piya ke palanga ja powdungi.
Mira Hari rang rachungi.

“Ik zal dansen voor Giridhar Gopal, ik zal dansen tot Hij oppermachtig in verrukking is gebracht. Ik eer zelfs diegenen die van Hem houden. Ik zal om mijn enkels ringelende belletjes, gevuld met liefde en medelijden, vastbinden en de jurk dragen ter nagedachtenis aan Hem. Ik geef niet om de eer of de goede naam van de familie die dat als belangrijk zien. Ik ga in het bed van mijn geliefde, Hari, liggen en gelukzalig genieten van Zijn liefde.”
“Shri Krishna alleen is mijn Geliefde. Ik was gek geworden van verdriet. Ik zal geen rust in mijn geest hebben zolang Shri Krishna niet naar me toe komt. Mira is de gebonden slaaf en het licht is Hij, Shri Krishna.”
De vrouw die dit lied heeft geschreven, die altijd aan Shri Krishna dacht en alleen naar Zijn liefde verlangde, was niet iemand uit een verhaal, noch was zij een gopi uit Gokula, maar zij was een historisch figuur die ongeveer 400 jaar geleden heeft geleefd. Zij heette Mira Bai, de dochter van een koning en de schoondochter van een koning.

Ze wijdde haar hele leven aan God en doorstond alle moeilijkheden in haar leven. Zowel wakker zijnde als slapend, de hele tijd dacht ze aan Shri Krishna. Dus Mira leeft in de harten van de mensen in India als de zekere belichaming van Bhakti (devotie aan God).

Zelfs vandaag zingen mensen de liedjes van Mira, die verliefd was op Giridhar Gopal en zichzelf helemaal offerde aan Hem. Mira Bhajan heeft zich ontwikkeld tot een unieke traditie in de Indiase muziek.

Zij was een prinses. In haar kinderjaren verloor zij haar moeder. Op jonge leeftijd trouwde zij met een prins, maar verloor ook hem toen ze nog jong was. Haar schoonfamilie had bezwaar tegen haar verering van Shri Krishna. Zelfs de koning was ertegen. Zij hebben geprobeerd haar te vermoorden. Maar wat er ook gebeurde, dezelfde woorden leefden voort in haar hart en op haar lippen: “Giridhar is de Koning en Mira is Zijn dienares.” Dit is alles wat we zeker van haar weten.

Mensen vertellen verschillende verhalen over het leven van Mira Bai. Het is moeilijk de feiten te onderscheiden van fictie in een dergelijke vertelling. Zulke verhalen veranderen als ze van generatie tot generatie worden overgeleverd. Het is niet eerlijk om alle verhalen te verwerpen tot pure legendes. Sommige details zijn waarschijnlijk niet helemaal correct, maar van deze verhalen kunnen we op zijn minst wel een duidelijk beeld krijgen over de verworvenheid.

Mira was een bhakt van Shri Krishna. Zij is waardig genoeg om te worden ingedeeld met de mystiek: poëzie. De mystieken geven geen belang aan hun persoonlijke leven. Ze zien alleen God in alles en vergeten zichzelf. Dat is de reden waarom er niet veel bekend is over hen. Ook Mira heeft niets gezegd over haar leven. Zij heeft in sommige liedjes van haar vermeld dat ze van Medatha was en behoorde tot de familie Doodaji. Ook heeft zij in haar liedjes beschreven hoeveel ze leed onder de handen van Rana. Wij wensen dat we meer informatie hadden over deze grote bhakt.