Het grootste geschenk dat een mens kan krijgen is het leven, want zolang we leven hebben we de kans om Bhagvaan te dienen. Onze ouders zijn de personen aan wie wij dit te danken hebben, want zonder hen zouden wij niet bestaan.

Onze ouders voeden ons op, van baby tot volwassene, ze doen hun best om ervoor te zorgen dat wij niets tekort komen. Toch zien we vaak dat ouders als vanzelfsprekend worden gezien en geen waardering krijgen voor al het werk dat zij doen. Kinderen maken ruzie met hun ouders, maar vergeten daarbij vaak dat ze tot hun meerdere praten. Ouders hebben het recht om hun kinderen uit te schelden, maar andersom hebben kinderen dat recht niet. Of de ouders nu gelijk hebben of niet, verandert niets aan dit feit.

In Sanatan Dharm worden de ouders gezien als de eerste twee Guru’s en dat duidt er al op dat zij het allerhoogste respect verdienen. Toen Ganesh Bhagvaan om het universum moest reizen, koos Hij ervoor om een cirkel om Zijn Ouders te 

lopen, omdat voor Hem Zij Zijn universum zijn! Het is dan ook de plicht van kinderen om naar hun ouders te luisteren en er voor hen te zijn. Zo hebben wij, kinderen, de kans om iets terug te doen voor onze ouders en hen te bedanken voor het grootste geschenk dat zij ons hebben gegeven. Wij, kinderen, zijn een deel van onze ouders en het minste dat we kunnen doen is goed voor hen zorgen.

Daarnaast begint devotie voor Bhagvaan bij devotie voor de ouders. Bhagvaan is de Ouder van alle ouders, want Hij is de bron van alles dat leeft. En als iemand niet eens de devotie voor de eigen ouders kan hebben, hoe gaat deze persoon dat voor de Ouder van alle ouders hebben?