Tijdens Navratri gaan miljoenen Hindu’s wereldwijd in grote getale naar de Mandir. Ze bidden, mediteren, zingen, vasten en doen puja om tijdens deze periode MataJi, de Goddelijke Moeder, te vereren.

Het is geweldig en prachtig om te zien dat deze eeuwenoude tradities nog steeds worden gevolgd, maar tegelijkertijd is er ook een andere eeuwenoude traditie waarmee gebroken wordt. Naast deze Goddelijke Moeder hebben we namelijk ook nog een andere moeder: De moeder, die ons hier op deze wereld heeft gezet en juist deze moeder wordt vaak vergeten.

Toen we klein waren, was het onze moeder die er altijd voor ons was en alles voor ons deed. Ze heeft ons leren lopen, praten etc. en ons opgevoed tot de mensen die we nu zijn. Zelfs wanneer we als volwassenen om hulp zullen vragen, zal ze ons bijstaan waar het maar kan.

Maar er is ook een andere kant aan dit verhaal, want hoe vaak hebben we geen ruzie gehad, omdat we het niet eens zijn over de manier waarop we opgevoed worden of oneens zijn met bepaalde regels? Ook wanneer we dingen uitleggen lijkt het allemaal geen effect te hebben en dat wekt vaak woede en irritatie in de hand.

Toch blijft ze nog steeds onze moeder en ondanks alles hebben we heel veel aan haar te danken. Zonder moeder zouden we dit prachtige geschenk, dat wij het leven noemen, niet hebben. Een moeder hebben is ook niet iets dat vanzelfsprekend is, want tegenwoordig lezen we genoeg verhalen in de krant over moeders die hun pasgeboren baby’s zomaar ergens achterlaten of vermoorden.

Zoals wij MataJi vereren en danken voor alles wat wij hebben in het leven, zo zouden wij dat ook bij onze eigen moeder kunnen doen. Dat kan gelukkig op hele simpele manieren, bijvoorbeeld door te helpen in het huishouden of bij haar werk. Een klein beetje tijd vrijmaken en besteden aan onze moeder is toch niet teveel gevraagd?