Zoals de meeste van onze ouders het liefst zien dat we dokter, advocaat of ingenieur worden zodat we verzekerd zijn van een geweldige baan en een geweldig inkomen, zo wilde koning Hiranyakashipu dat Prahlad een zodanige opleiding volgde dat hij een waardig opvolger van hem zou zijn.
Prahlad voelde zich echter aangetrokken tot Bhakti voor Vishnu Bhagvaan en was niet geïnteresseerd in de Asur mentaliteit, namelijk hoe je zoveel mogelijk materialistisch voordeel kunt halen. Wanneer zijn vader hem liefdevol op zijn schoot liet zitten en naar zijn favoriete vakken vroeg, vertelde Prahlad dan ook vol enthousiasme over Bhakti voor Vishnu Bhagvaan. Dit was een grote teleurstelling voor koning Hiranyakashipu en het maakte hem dan ook woedend. Hij verhoogde de druk op Prahlad om zich te focussen op de opleiding die hij voor hem had uitgestippeld. Toen de koning merkte dat niets Prahlad kon doen veranderen, was de maat voor hem vol. Omdat hij Vishnu Bhagvaan als een persoonlijke vijand beschouwde en niet tolereerde dat wie dan ook hoger werd beschouwd dan hem, gaf hij meerdere malen opdracht zijn zoon te doden. Maar door zijn Bhakti had Prahlad een hele sterke band met Vishnu Bhagvan en kon hij de zware tijden verdragen en werd hij iedere keer van de dood gered. Als Dharmisch persoon bleef Prahlad ondanks dit alles een liefdevolle zoon en was hij altijd respectvol tegenover zijn vader.
Onze ouders zullen niet zo ver gaan als koning Hiranyakashipu, maar wanneer wij Dharm een hogere prioriteit geven dan materialistisch gewin of onze opleiding die als doel heeft materialistisch er op vooruit te gaan, stuit dat vaak tegen een muur van onbegrip bij onze ouders. Vaak zullen we door hun tegengewerkt worden. Niet omdat ze niet van ons houden, maar simpel weg omdat zij de wereld anders zien en aan andere dingen belang hechten.
Iemand die Dharm volgt begrijpt dat materialistisch voordeel geen centrale plaats in ons leven hoort te hebben. En net als Prahlad dienen we standvastig te zijn in onze inzet voor Dharm en Bhakti voor Bhagvaan. Wanneer we Bhakti hebben, zal Bhagvaan altijd dichtbij ons zijn en altijd zorgen dat we krijgen wat we nodig hebben. We zullen gelukkig zijn, in welke omstandigheden we ons ook bevinden, in tegenstelling tot de korte momenten van geluk die we normaal gesproken vinden. Wanneer we de Vishnu Purana of de Shrimad Bhagavatam lezen, zien we hoe Prahlad tijdens zijn beproevingen één is met Bhagvaan en hoe hem dat in die uiterst zware tijden geluk en kracht geeft.
Wanneer je eenmaal hebt gekozen om Dharm te volgen, wees dan ook standvastig er in. Het is zo goed als zeker dat we tegenslagen daarin zullen krijgen en dat we tegengewerkt gaan worden. Op zulke momenten kunnen we een voorbeeld nemen aan Prahlad en inspiratie vinden om zo door deze moeilijke periodes te komen.