Erg lang geleden was er een koninkrijk genaamd Panchala en Drupad was de koning. Vele jaren lang had hij geen kinderen. Om kinderen te krijgen voerde hij een tapas uit: dit houdt in dat hij dag en nacht alleen maar aan Bhagvaan ging denken en tot Hem bad. Bhagvaan zegende hem en twee kinderen werden geboren. De eerste was een zoon, Dhrishtadyumna, en de tweede was een dochter, Draupadi.
Draupadi haar schoonheid was geëvenaard aan haar talenten. Toen ze opgroeide, charmeerde ze iedereen met haar mooie woorden en goede gedrag. Haar vader wilde haar aan de meest moedige prins laten uithuwelijken. Daarom organiseerde Drupad een Svayamvara (een festival waar de prinsessen zelf hun echtgenoot kunnen kiezen). Uitnodigingen waren naar alle koningen en prinsen van alle landen verstuurd. Het paleis was heel mooi versierd met glinsterende diamanten en andere waardevolle versieringen. Het was de Svayamvara van Draupadi, de prinses van ongekende schoonheid. Zoals gewoonlijk verzamelden de koningen en prinsen zich in grote getale en waren allen erg enthousiast om met de prinses te trouwen. Nu was de vraag hoe uitgevonden moest worden wie de meest heldhaftige en moedige was.
“Laat het bepaald worden in deze bijeenkomst”, dacht koning Drupad en hij regelde een wedstrijd. In het midden van de hal was er een mechanisch apparaat opgesteld. Daarop was er een draaiend voorwerp met de vorm van een vis geplaatst. De reflectie van dit voorwerp was in het water eronder te zien. Een heel zware boog werd erop gehouden. En iedereen die de hand van Draupadi wilde, moest de boog zien op te tillen, deze te spannen en dan door in de reflectie in het water met behulp van vijf pijlen de draaiende vis naar beneden halen.
Velen probeerden, maar ze bleken niet eens in staat om de boog op te tillen. “Is er geen enkele held waar mijn dochter mee uitgehuwelijkt kan worden?”, vroeg Drupad zich af. Toen stond er een man op die tussen de Brahmans zat in de zaal. Iedereen begon te lachen. Een boog die vele prinsen en koningen had ontmoedigd, zou deze door de handen van een Brahman kunnen worden gespannen? Een Brahman kan zijn honger stillen met het royale feestdiner na de bruiloft en gelukkig zijn met geschenken en geld, maar waarom deze gekke actie? Iedereen zag dit als een grote grap.
De man liep dapper naar de boog en groette deze. En hij tilde de boog heel gemakkelijk op alsof het zo licht was als een veertje. Hij spande de boog en richtte vijf pijlen. Hij keek naar het water, hij schoot de eerste pijl en de draaibare vis viel naar beneden. De echtgenoot van Draupadi was gekozen en zij tooide de held, maar wie was deze Brahman?

Vroeger was het paleis van de Kuru’s erg bekend in India. Dhritarashtra en Pandu waren de twee broers van deze koninklijke lijn. Pandu had vijf zonen – Yudhishthira, Bhima, Arjuna, Nakula en Sahadeva. Yudhishthira was de meest rechtschapen persoon. Bhima was een expert in het vechten met de Gada, de knots. Arjuna was de perfecte boogschutter. Alle vijf waren grote helden. Ze waren ook wel bekend als de Pandava’s. De 100 zonen van Dhritarashtra waren bekend als de Kaurava’s, van wie Duryodhana en Dusshasana de oudste waren.
Pandu was op vrij jong gestorven en de Kaurava’s wilden de Pandava’s doden om het hele koninkrijk te krijgen. Wanneer de kinderen het verkeerde pad volgen, is het de taak van de vader om hun juist te adviseren. Maar Dhritarashtra werd zelf ook een deel van de onrechtvaardigheid die de zonen gepland hadden. Op deze manier vernietigde hij zichzelf en zijn zonen werden ook vernietigd.
Dhritarashtra zelf had een keer de Pandava’s bij elkaar geroepen en zei: “Vandaag is het feest van Heer Umamaheshwara in Varnavath. Jullie mogen daarnaartoe gaan en dit bijwonen.”
In grote vreugde, brachten de Pandava’s hun moeder Kunti ook mee en gingen naar Varnavath, maar de Kaurava’s speelden een spel. Ze hadden een mooi paleis in Varnavath gebouwd. Ze hadden geregeld dat het paleis in brand gestoken zou worden tijdens een bepaalde nacht wanneer de Pandava’s zouden slapen. De oudere staatsman Vidura kwam te weten over dit plan. Hij had daarom een tunnel gegraven onder het paleis. Dit had hij in het geheim gedaan en hij had de Pandava’s ook hierover verteld. Op een dag hadden de Pandava’s het paleis zelf in brand gestoken. Het paleis brandde hevig en uiteindelijk bleef er alleen as over. Het bos gepasseerd kwamen ze in een stad aan. In die stad, Ekachakrapura, leefden ze in vermomming als Brahmanen.
Op dit moment hadden ze ook gehoord van het nieuws van Draupadi’s Svayamvara en gingen naar de stad Panchala. In die samenkomst van koningen had de grote boogschutter Arjun de zware boog weten te hanteren.