Een hoge leeftijd van verdriet
Ashoka die de belichaming was van medelijden, vriendelijkheid en liefde had helaas veel te lijden op hoge leeftijd. Het volgende was de reden: Zijn zonen waren bezig met het verspreiden van het Buddhisme en dus begonnen zijn kleinzonen Dasharatha en Samprati ruzie te maken over de troonopvolging. Onder hen was er een slechte vrouw, Tishyarakshite. Ashoka was een monnik onder de koningen en hij had alle pracht en praal opgegeven en leidde nu een heel simpel leven. Dit deed haar geen plezier, zij hield van het leven in luxe en comfort. Dit alles maakte keizer Ashok heel droevig. Tegen de tijd dat dit alles plaatsvond was hij al heel oud. Er is niet veel bekend over de laatste tien jaar van zijn leven en zijn dood. Sommigen zeggen: “De keizer walgde van het leven en daarom ondernam hij een pelgrimstocht als Buddhistische monnik met zijn leraar, om op deze wijze gemoedsrust te verkrijgen. Uiteindelijk bereikte hij Taxila en daar bleef hij. Ashoka, de geliefde van de Goden en mensen, stierf op 72-jarige leeftijd.” En toch was het heel duidelijk dat hij heel ongelukkig was tijdens zijn oudere jaren.

De helderste ster in de geschiedenis van de wereld
Als een bekwaam keizer, een vakkundig advocaat, een held die geen verlies kende, een monnik onder de koningen, een nobele predikant van Dharma en een vriend van zijn onderdanen regeerde Ashoka 37 jaar lang over een machtig keizerrijk. Hij is uniek in de geschiedenis van de mensenwereld.

Ashoka werd Devanampriya en Priyadarshi genoemd in zijn inscripties. Devanampriya betekent geliefd door de Goden en Priyadarshi wil zeggen dat hij met zijn aanwezigheid altijd vreugde bracht. Deze namen zijn heel toepasselijk bij Ashoka’s aard. De Goden kunnen niet anders dan houden van een mens met zulke deugden. Er was niemand om hem te controleren en niemand om hem te straffen als hij iets fout deed. Daarom werd hij zijn eigen leraar en hield zelf zijn verlangens in de gaten. Hij droeg zijn leven op aan het geluk en welzijn van zijn mensen: het is geen wonder dat zijn volk zich verheugde wanneer de keizer voor het volk verscheen.

Enkele historici zeggen dat hij zich zo’n grote devoot van het Buddhisme was dat hij vanzelf een monnik werd. Ondanks dat hij de keizer was, verbleef hij vaak in de tempels. Wanneer hij daar was moest hij, net zoals de monniken, hebben gevast en deelgenomen aan religieuze plechtigheden. Tijdens zijn verblijf daar leerde hij heel veel in groot detail over de lessen van Buddha.

Ashoka heeft deze wereld al ruim 2000 jaar geleden verlaten, maar zijn rijk van eerlijkheid, Dharma, geweldloosheid, medeleven en liefde voor zijn onderdanen is vandaag de dag nog steeds een ideaal voor de hele wereld. Daarom sprak H.G. Wells, een Engelse historicus: “In de geschiedenis van de wereld zijn er duizenden keizers en koningen geweest, die zichzelf ‘Hoogheid’, ‘Majesteit’ en bij nog meer van deze titels noemden. Hun licht scheen voor een kort moment en doofde daarna weer uit, maar het licht van Ashoka schijnt zelfs vandaag nog zo helder als het licht van een ster.” Deze lof heeft Ashoka zeker verdiend.

Bron: M. Keeranagi